Column van een Lyme patiënt: Het ingevallen wangen monster

Ik pak de borstel die voor me ligt. Haren borstelen en op een knot doen zodat ze niet nat worden tijdens het douchen, want ik heb op het moment te weinig energie om mijn haren te wassen. Toch wil ik graag eventjes douchen, want het is zo lekker warm en mijn spieren ontspannen dan.

Terwijl ik mijn haren borstel, kijk ik in de spiegel. Wat is mijn gezicht veranderd de laatste tijd. Mijn bolle toetje is weg, ik ben teveel afgevallen, de Lyme eet mijn lichaam weg een laat een ingevallen wangen monster achter. Vroeger moest ik met shapen jukbeenderen maken, nu moet ik opletten dat ik mijn make-up zo doen dat ze niet opvallen.

Ik zet de douche aan en kleed me uit. Door losse kleren en veel laagjes te dragen valt het niet op dat ik zoveel afgevallen ben. Wijde rokjes verbergen dat ik geen vet meer op mijn kont heb, het enige wat ik niet kan verbergen, is dat er ook niks meer van mijn borsten over is. Plat is het voortaan en ik vind het afschuwelijk. Langzaam verdwijnen de lagen kleren en ik word steeds dunner tot ik daar in mijn ondergoed sta met mijn uitstekende heupen en ribben.

Dit ben ik, vel met wat botten omdat de Lyme ook dat van me af heeft gepakt, maar ik laat mijn zelfvertrouwen niet afpakken door die kut ziekte. Met gemengde gevoelens stap ik vol eigenwaarde onder de douche, hoe dan ook, ik vind mezelf mooi!

6 reacties op “Column van een Lyme patiënt: Het ingevallen wangen monster

  1. Mooi geschreven Lauri!maar inderdaad laat die k ziekte niet alles van je afnemen!je bent het waard om een mooi leven terug te krijgen!?

  2. Je omschrijft het duidelijk wat de ziekte met je doet. Petje af voor je, zoals jij er mee omgaat en je niet KLEIN laat krijgen

  3. Heej lieve Lauri
    Heb 1 woord voor jou, hoe je over alles denkt , echt RESPECT!
    Iedereen zou een voorbeeld aan jou moeten nemen
    Lieve groetjes
    Anouk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *