Ik stond in de krant!

Een paar weken terug stond ik in onze plaatselijke krant waar ik mijn verhaal deed over geld inzamelen voor mijn behandeling voor Lyme! Omdat ik geen goed leesbare foto van het artikel kon maken, heb ik het interview over getypt.

Vandaag bezoek ik Lauri Giepmans. Zij heeft chronische Lyme. Als moeder Angela mij binnenlaat, zit Lauri onder een dekentje op een stoel. Ze oogt moe, maar toch zie ik iets glinsteren in haar ogen. Op de bank zit haar zusje Ilse. Angela gaat naast haar zitten. Dan begin Lauri te vertellen. “Het zou kunnen dat ik door een teek, een spin of een mug ben gestoken. Het begon vijf en een half jaar geleden met kniepijn. Daarna ging het verder met mijn darmen, gewrichten en mijn hoofd. Vandaag heb ik niet zo’n goede dag” zegt ze verontschuldigend. “als ze er niet meer uitkomt val ik wel bij” zegt Angela. Toch gaat Lauri verder. “In het begin dacht ik ‘ach, iedereen heeft weleens iets’, maar toen het steeds slechter ging vroeg ik me af, waar en wanneer zou het stoppen?”

“Een uitslag kregen we niet. Vanaf het eerste jaar zeiden we wel al tegen artsen, dat dit Lyme moest zijn” vertelt Angela. “Iedereen zei, dat ze zich aanstelde. Dat doet pijn, want ik weet dat mijn kind altijd een fitte actieve meid was. Ze wilde zo graag, maar het lukte gewoon niet. We hebben in afgelopen jaren zowat alle artsen gehad. En Lyme komt in zoveel verschillende vormen voor, zodat het voor artsen vaak ook moeilijk vast te stellen is. Op het moment kan Lauri ook niet meer naar school. Dit jaar probeert ze nog wel haar wiskunde te halen. Vorig jaar en het jaar daarvoor heeft ze gehaald met twee tot drie lesuren in de week. Tot 4 Havo heeft ze het vol kunnen houden. Alle energie moet nu gestopt worden in het beter worden. Ik weet, dat ze een doorzetter is, dus die school komt wel. Op een gegeven moment hoorden we dat er door het infectolab in Augsburg, Duitsland speciaal getest wordt op Lyme. Toen is onomstotelijk vast komen te staan dat ze Lyme heeft. Na al di jaren van onzekerheid was dat een ‘halleluja’ moment. Niet omdat ze Lyme heeft, maar omdat we nu eindelijk weten wat ze heeft.

We zijn nu overgestapt naar een arts in Brussel. Hij is dé Lyme-arts in omstreken. “Ik kwam de arts op het spoor door het Lyme forum waar ik op zit. Heel veel mensen praten positief over hem.” Een dag nadat Lauri 18 wordt, gaat ze naar Brussel. “voor mij is dit een verjaardagscadeau. Er is geen garantie dat ik binnen twee jaar beter ben. Maar door zijn behandeling heb ik echt de grootste kans dat ik er weer bovenop kom.” “De behandeling bestaat uit antibiotica infusen. Eerst gaan we dus op 18 en 19 januari twee dagen naar Brussel. Daar krijgt Lauri allerlei onderzoeken. Zo wordt alles in kaart gebracht. Een week of vijf later krijgen we de uitslag, meteen gevolgd door het behandelplan. Waarschijnlijk kan ze dan meteen aan het infuus. De meeste infusen worden in clusters van zes weken gegeven.”

Aan deze behandeling hangt wel een hoog prijskaartje. Meer dan 10.000 euro gaat dit kosten omdat zorgverzekeringen bijna niks vergoeden. Dit is ook de reden waarom Lauri een paar weken gelden met haar moeder met Books 4 Treatment op de OVMH beurs in Mierlo-Hout stond. “Ik heb die dagen wel doorgebracht in een luie stoel, maar ik was erbij en dat vond ik heel fijn. Dit is ontstaand door Facebook. Ik las dat iemand anders dit ook had gedaan om geld bij elkaar te krijgen. Ik plaatste een oproep op Facebook. Van heinde en verre kwamen er mensen boeken doneren. De kraam was helemaal in de stijl van Lyme, in de kleur groen. Die heb ik zelf ontworpen. Wat waren we dankbaar dat we op de OVMH beurs mochten staan. Veel mensen kochten boeken, maar ook doneerden wildvreemde mensen zonder iets te kopen.” Lauri vond het zo mooi om te zien, dat mensen met haar meeleven.

Ze is heel positief ingesteld. Dat is ook wat ik in haar ogen lees. “Als ik toegeef aan negatieve gedachten, dan kom ik er niet meer uit.” Ze heeft een fijne vriendenclub. “Overdag kijk ik wel films en heb ik mijn blog, waarop ik mijn behandeling bijhoud. Zo probeer ik mensen die mij volgen, een kijkje te geven in mijn hoofd. Ik vind het verschrikkelijk dat ik geen tikkertje met mijn broertje en zusje van zeven kan spelen. Voor Ilse wil ik echt een grote zus zijn, maar dat kan niet altijd.” Even schiet Lauri helemaal vol.

“Omdat ik de hele dag thuis zit, is de sociale media heel belangrijk. Dat verbindt me juist met de buitenwereld.” Lauri is een creatieve lifestyle blogger en heeft een eigen website. “En wanneer over een paar jaar de zware behandelingen voorbij zijn en ik weer beter ben, wil ik naar de Pabo. Leren om schooljuf te worden. Dat is wat ik wil.” Wat bespeur ik een wilskracht terwijl ze zegt: alles wat negatief is, kun je op een positieve wijze beïnvloeden. “Ik leer weer hele mooie dingen bij, die ik nooit geleerd zou hebben als ik niet ziek was geweest. Lichtpuntjes vind ik belangrijk. Zij maken de dag mooi. Elke maandag heb ik een lijst met die lichtpuntjes van de week. Ik vind het zo belangrijk dat ik goed stilsta bij wat ik wel heb…

Wil jij een financieel en/of sociaal lichtpuntje voor Lauri zijn, dan vind je hier haar contactgegevens:
Lauri Giepmans
Lindehoutstraat 16, 5706VX Helmond
E-mail: lauri-giepmans@hotmail.com
Website: www.littlenotes.nl
Rekeningnummer: NL20RABO 3160816281 t.n.v L.Giepmans

2 reacties op “Ik stond in de krant!

  1. Lieve speciale vriendin Lauri,

    Sinds je artikel en onze ontmoeting blijf ik je (in mijn ❤️) volgen! Ik heb zo enorm veel respect voor jou; mijn superheldin en ook voor alle andere (chronisch) zieken die vaak niet bij de pakken neer gaan zitten maar juist uiterst positief in dit leven staan!
    Diep respect daarvoor!
    Voor jou, je zusje en alle anderen om je heen: hele fijne feestdagen en een heel gezellig, gelukkig en (hopelijk heel snel) gezond 2016!!! Xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *