9 levenslessen die ik geleerd heb van ziek zijn

levenslessen
Ziek zijn heeft veel dingen in mijn leven moeilijker gemaakt, maar ik heb er ook iets voor terug gekregen; levenslessen waar ik de rest van mijn leven iets aan zal hebben.

Ieder mens heeft grenzen

De mens is maar gewoon een sterveling die ook zijn grenzen heeft. Niemand kan oneindig lang doorgaan met iets en ergens zit je aan je top en over die top moet je ook niet heen proberen te gaan, want dat is niet goed voor je. Niet alleen zieke mensen hebben een grens, maar ook gezonde mensen hebben niet oneindig veel energie. Ieder mens heeft grenzen en dat is maar goed ook. Respecteer die grenzen, er is genoeg interessants te doen binnen jouw eigen bereik!

Ben tevreden met wat je hebt

Dit is eigenlijk een beetje een vervolg op punt 1, ben tevreden met wat je wél hebt. Het is veel gemakkelijker om ontevreden te zijn over wat je niet hebt, dan om tevreden te zijn met wat je wel hebt, maar ik daag je uit. Bekijk eens wat je wel kunt en hebt. Stiekem is dat al heel veel moois. Waarom moeten we perse nog meer hebben?

Je kan niet alles krijgen dat je wil

Hoe graag je iets ook wilt en hoe hard je er ook voor werkt, soms lukt het alsnog niet. Naast hard werken en iets graag willen, moet je ook geluk in het spel hebben. Sommige dingen gaan buiten jouw schuld om fout. Door andere mensen, door lichamelijke belemmeringen, door dingen die onverwachts op je pad komen, noem maar op. Je kan niet alles krijgen dat je wilt en soms moet je je daar bij neerleggen, want er is een verschil tussen opgeven en weten wanneer het genoeg is geweest. Ik heb school niet opgegeven. Ik heb twee jaar lang té hard geknokt voor wat ik wil en nu is het genoeg geweest, ik las een pauze in. Hoe graag ik ook naar school wil en hoe hard ik er ook voor zou willen werken, het lukt nu gewoon niet.

Tijd wordt overschat

Mensen kunnen zo vreselijk druk zijn. Druk met school, druk met werk, druk met hun gezin. Alles loopt op uur en tijd en wanneer je niet op tijd bent of eventjes niks doet, dan gaat het fout. Zo dacht ik eerst ook. Ik vind het nu nog steeds verschrikkelijk irritant wanneer iemand te laat komt, maar doordat ik verder geen afspraken heb in een week omdat ik thuis zit, maakt het eigenlijk ook niet zo veel uit wanneer iemand niet op tijd is. Ook over het stoppen met school maak ik me niet zo druk meer als eerst. Eerst vond ik het verschrikkelijk dat ik een paar jaar later af zou studeren dan de rest. Nu bedenk ik me, dat zijn twee jaar op een heel mensenleven. Wat zijn de twee jaar nou? Je moet genieten van het moment en niet continue op je horloge kijken, want tijd wordt verschrikkelijk overschat.
 

Echte vrienden durven te vragen hoe het met je gaat op een slechte dag

Het is heel gemakkelijk om te vragen hoe het met iemand gaat wanneer hij of zij vrolijk over straat loopt. Dan weet je het antwoord vaak al; het gaat goed. Pas wanneer het slecht met iemand gaat, wordt het antwoord ingewikkelder. Wanneer je dan vraag hoe het met iemand gaat, is de kans groot dat het antwoord “Het gaat slecht” is. Daarom ragen veel mensen niet hoe het met je gaat wanneer het slecht gaat. Ze zijn bang om geen “goed” te horen en daardoor een serieus gesprek met je moeten beginnen. Ik heb geleerd dat echte vrienden niet bang zijn om te vragen hoe het met je gaat wanneer je verkrampt in je bed ligt van de pijn. Echte vrienden willen niet alleen maar “Het gaat goed” horen, die willen écht weten wat er speelt. Dat zijn de vrienden die tellen!

Je kan mensen niks opleggen.

Sommige mensen kunnen nou eenmaal niet met je ziekte omgaan, hoe graag je het ook zou willen. Je kan ze niet bevelen’ om begrip te hebben voor je situatie, daar mag je niet vanuit gaan. Je moet hopen dat mensen medeleven tonen voor je, maar je kan dat niet afdwingen. Sommige mensen zitten anders in elkaar, zijn anders opgevoed of hebben een andere cultuur waardoor ze niet altijd jouw situatie zullen snappen en zich misschien niet in jouw situatie in kunnen leven. Je kan hier heel veel energie in gaan stoppen zodat die mensen, voor jouw gevoel, je wel gaan begrijpen, maar meestal heeft dat geen zin. Je kan je beter focussen op mensen die wel begrip voor je hebben. Van deze mensen word je veel blijer en gelukkiger en je krijgt er zelfs meer energie van, dus waarom zou je nog extra moeite doen voor mensen die het waarschijnlijk nooit gaan snappen. Ik zeg nu niet dat je niet moet proberen mensen jouw situatie uit te leggen, want ik leg het ook uit aan iedereen die het wil horen. Ik heb het over de mensen die het niet willen of kunnen begrijpen.

Kinderen zijn ruimdenkender dan volwassenen

Kinderen zijn minder slim dan volwassenen, kinderen begrijpen minder dan volwassenen en kinderen kunnen zich minder inleven in in anderen. FOUT! Verplaats het woord “kinderen” eens met “volwassenen”. Dat zou veel beter passen hihi. Kinderen zijn zo lekker ruimdenkend. Die kijken je niet raar aan in de stad. Okee, ze kijken wel, maar meer geïnteresseerd. Ze vinden het interessant om iemand in een rolstoel te zien, ze willen er meer over weten. Volwassenen kijken nogal gauw neer op iemand in een rolstoel. Daarnaast maken volwassenen er vaak een heel groot probleem van wanneer er iets mis is. Ze blijven nog heel lang in een negatieve spiraal zitten. Kinderen daarin tegen luisteren naar je verhaal, geven je een knuffel en kunnen drie seconden later een leuke mop vertellen of een grapje maken over de rolstoel of over ziek zijn. HEERLIJK! Zo hoorde ik Evi (mijn zusje van 7) een paar maanden terug uitleggen wat ik heb. “Mijn zus loopt als een puinguin en slaapt de hele dag, maar verder is ze wel een leuke zus hoor!”. Dat is toch geweldig?! Voor haar ben ik niet die zielige zus die niets kan, voor Evi ben ik een zus die als een puinguin loopt en gezellig met haar knutselt.

Je wordt ALTJD eerst op je uiterlijk beoordeeld

Het is heel vervelend om toe te geven, want ik geloof in “don’t Judge a book by it’s cover”, maar helaas is het waar; je wordt altijd eerst beoordeeld op je uiterlijk. Wanneer we iemand zien, stoppen we diegene meteen in een hokje. Wanneer je er goed uitziet, ben je dus niet ziek. Wanneer je er wel ziek uitziet, ben je slecht verzorgd en deug je niet. Wanneer je stil bent, ben je saai en wanneer je veel praat ben je brutaal. Pas wanneer we iemand leren kennen, komen we erachter dat deze vooroordelen niet kloppen en helaas maak ik dat ook vaak mee nu ik ziek ben. Ik gebruik eventjes het UWV (top instantie, NOT) als voorbeeld; wanneer ik met make-up en alles op gesprek kom, valt het allemaal wel mee en stel ik me aan. Wanneer ik zonder make-up op gesprek kom, is het niet gek dat ik ziek ben want ik verzorg me niet goed en word ik naar een psycholoog gestuurd. Zo zijn er nog tig voorbeelden te noemen, maar ik denk dat je mijn punt snapt 😉

Er is niets krachtiger dan een kaartje.

Ik denk dat ik de kracht van een kaartje altijd onderschat heb. Wanneer er iets erg met iemand aan de hand was, zei mama altijd “We zullen eventjes een kaartje sturen”. Ik dacht dan altijd “Jah, dat is de oplossing, een kaartje. Wat heb je dáár nou weer aan?!”. Heel veel kan ik je nu vertellen. Het is een schande dat ik de kracht van een kaartje nooit zag, want wat kan zo’n stukje papier met een paar woorden erop een hoop troost en kracht bieden! Hierbij wil ik dus ook iedereen bedanken die mijn afgelopen tijd met een stukje papier en een paar letters kracht gegeven heeft. Alle kaartjes hangen boven mijn bed. Het is het eerste dat ik zie wanneer ik wakker word en het laatste dat ik zie wanneer ik ga slapen. Een prachtig begin en einde van de dag. Bedankt!

15 reacties op “9 levenslessen die ik geleerd heb van ziek zijn

  1. Ik kan me hier helemaal in vinden, maak veel dingen het zelfde mee. Geniet van het leven zo lang het kan en wees gelukkig met wat je hebt. Groetjes Ferrie

  2. Hoi Lauri,
    Wat een wijze woorden. Top verwoordt. Hier kunnen veel mensen nog wat van leren. Alleen Shit dat jij al op zo’n jonge leeftijd deze lessen geleerd hebt door je ziekte . Maar met deze instelling ga je wel het verste komen. Groetjes Ine

  3. Volgens mij kan ik zowat je oma zijn, maar wat schrijf jij ongelooflijk gezellig en leuk over de dingen, ga zo door meid, met zo’n instelling kom je er wel!?

  4. Hey lieve Lauri, wat mooi wat je schrijft!
    Je geeft hiermee een goed voorbeeld aan andere mensen door.
    Hiermee geef je niet alleen jezelf veel kracht maar ook veel andere mensen hoop die het lezen.
    Ik hoop dat er nog heel veel mooie lichtpuntjes gaan komen om deze vreselijke ziekte te kunnen dragen!
    Veel liefs van Marion

  5. Lieve Lauri, wat schrijf jij enorm rakend en Echt, super! Heel zuiver en relativerend. Mijn dochter van 16 met Lyme is ook al zo’n helder licht 🙂 Ik wens je alle goeds en geniet van jouw 18de levensjaar en veel wijsheid en kracht en succes op jouw pad naar herstel van jouw lichaam. Gaat zo te zien helemaal goed komen! Lieve groet, Muna (ik lees jouw blog via jouw mams op facebook)

  6. Hey lieve Lauri
    Vind echt dat je het heel mooi beschrijft, iedereen zal er wel wat aanhebben.
    Bv. Ik ben wel soms ”bang” om wat te zeggen tegen populaire mensen , omdat : die durven vaak heel veel te zeggen en ik voel me minderwaardig bij z’ on mensen , maar eigenlijk zijn dat idd maar gewone mensen zoals iedereen en zij laten het waarschijnlijk gewoon niet graag zien wanneer ze eens verlegen zijn. Ook , van die kaartjes , goede raad en ben het helemaal eens van dat ze kinderen naar de naam volwassenen moeten omwisselen want mensen nemen kinderen vaak niet serieus genoeg .
    Ik las jouw verhaal voor het eerst op girlsscene , zonet , ik wou meteen meer lezen van jouw.
    Ik wens jouw héél veel geluk toe in jouw verdere leven!
    Ps. eigenlijk is ALLES hier super leerrijk voor iedereen
    Lieve groetjes
    Anouk

  7. Laten we hopen dat ik binnen nu en binnen een jaar van deze planeet ben. Anders moet iemand er maar voor zorgen. Het zijn altijd dezelfde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *