lyme update #5 Eerste keer antibiotica

Donderdag 17 september kregen we bericht vanuit Maastricht. Na veel getrubbel met de secretaresses kregen we bijna twee weken na de eigenlijke bel afspraak een telefoontje van Dokter Schroeter. De Chlamydia Pneunomaie bacterie is in mijn longen gevonden en ik vind het heel fijn om te weten dat ik daardoor niet goed kan ademen, want het is een eng gevoel wanneer je niet weet wat al die ademhalingsklachten veroorzaakt. Wat het precies is, weet ik nog niet. Daarover krijgen jullie binnenkort meer informatie, beloofd 🙂 Wel weet ik dat ik met de antibiotica mag beginnen. Heel spannend allemaal! Vrijdag ochtend nam ik niet alleen mijn vitamines en mineralen, maar ook voor het eerst een heel klein, bruin antibiotica pilletje en een half uur laten een antibiotica versterker. De eerste drie dagen moet ik één antibiotica pil bij het ontbijt per dag nemen, dan drie dagen twee antibiotica pillen bij het ontbijt en vanaf dan twee antibiotica pillen bij het ontbijt en één bij het avondeten. Daarnaast moet ik de eerste zes dagen alleen bij het ontbijt een versterker nemen en wanneer ik ook ’s avonds een antibiotica pil moet nemen, moet ik ook bij het avondeten een versterker nemen.

Mama en ik dachten dat het ongeveer drie dagen zou duren voordat ik me zieker zou gaan voelen, maar de volgende dag had ik al hoofdpijn en was ik misselijk. Of dit door de drukke week ervoor kwam (Iris bleef een weekje logeren, super leuk!) of door de antibiotica, dat weten we nog niet. We wachten alles gewoon af en wanneer er weer iets te vertellen valt over de antibiotica, dan horen jullie het meteen!

Verder heb ik het idee dat ik meer energie krijg van alle vitamines en mineralen die op het moment naar binnen worden gestouwd. Niet dat ik meer kan doen, maar ik heb een frisser gevoel. Hopelijk verdwijnt dat niet wanneer de antibiotica begint te werken.

Nog een fijn pluspuntje aan de antibiotica is dat hij ook gebruikt wordt tegen acne, dus ik zou binnenkort een hele gave huid moeten hebben hihi. Eindelijk een positieve bijwerking!

Ik zit eraan te denken voortaan mijn ziekteverloop, dagelijkse leven en behandelingen te vloggen (stukjes van mijn leven filmpen). Hoe denken jullie hierover. Doen, niet doen? Voegt het iets toe of niet? Ik hoor het graag. Ben nog heel erg aan het twijfelen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *