De diagnose Lyme, wat doet dat met mij?

De Lyme uitslag heeft veel dingen veranderd voor mij. Mijn blik op de toekomst, gevoelens over het ziek zijn. Wat doet de uitslag met mij en mijn leven?

Jaren lang was er niks met mij aan de hand. Volgens dokters dan, ik was dood ziek. Elke bloedtest kwam negatief terug en keer op keer vroegen artsen mij of ik het verzin dat ik ziek ben, of dat ik me niet gewoon aanstel en of ik vind dat ik genoeg aandacht krijg. Met andere woorden; ze vertelenden mij dat zij dachten dat ik niet helemaal goed in mijn hoofd ben en dat ik het verzin dat ik ziek ben. Na vier jaar lang dat soort dingen gehoord te hebben, ga je zelfs aan jezelf twijfelen. Moet ik harder zijn voor mezelf? Weet ik zeker dat ik het niet verzin? Vind ik het leuk om ziek te zijn? Als je iets maar vaak genoeg hoort, ga je het vanzelf geloven. Maar natuurlijk verzin ik niet dat ik ziek ben! Wat voor gek persoon doet dat nu. Toch was ik bang dat het waar was, gewoon omdat artsen het mij bleven vragen.

De jaren gingen voorbij en de ene na de andere test kwam terug, tot op het moment dat er geen tests meer gedaan konden worden. Had ik dan helemaal niks?! Dat kan toch niet, ik kan amper mijn bed uit, maar ik ben kern gezond. Tot ik hoorde over die test in Duitsland. De lyme test waar veel dokters het al over gehad hadden. Keer op keer vroegen ze mij of ik al ooit getest was op Lyme. “Ja, twee keer, nooit iets uit gekomen” “Raar, het lijkt er zo veel op”. Het was dan ook niet de vraag of ik de test in Duitsland ging laten doen, maar wanneer. De test kost namelijk €500,- en artsen in Nederland helpen niet mee, dus we moesten alles zelf regelen. Gelukkig heb ik een beetje hulp gehad van Lisanne, het meisje dat vertelde over die test. Na een half jaar proberen de test te krijgen kwam toen eindelijk het testpakket. Naar de prikpoli en hoppa, 8 grote buizen bloed naar Duitsland. 10 dagen later kwam de uitslag, positief. Hét bewijs dat ik het niet verzon. Het bewijs dat er echt iets mis is en het mooie is dat het nog opgelost kan worden ook.

Dubbele gevoelens over alles. Jaaah, ik word weer beter. Pfff, jaren lang dat behandel traject in. Als die Lisanne dat niet verteld had, was ik er nooit achter gekomen wat ik heb en dan was ik waarschijnlijk uiteindelijk overlijden aan Lyme. Dat die stomme ziekenhuizen niet de goede test hebben is belachelijk. Het houdt niet op. Al dagen lang komen al die gedachten bij mij voorbij. Mocht ik niet helemaal beter worden (en die kans is reëel), dan kan ik geen kinderen krijgen. Als ik wel beter word, kan ik naar de pabo en mijn droom vervullen. Oef, eigenlijk is het nog gewoon te vroeg om te kunnen vertellen hoe ik me voel bij de uitslag. Over het algemeen heb ik een gevoel van euforie dat zich door mijn lichaam verspreidt. Ik heb iets, er kan iets aan gedaan worden en ik word beter. De behandeling gaat gewoon eventjes een vervelende tijd worden, maar ik word beter en dat is alles wat telt.

1 reactie op “De diagnose Lyme, wat doet dat met mij?

  1. Zo is het! We gaan voor een goed en fijn en weer gezond leven. Op naar de Pabo, maar zover is het nog niet. Dat behandeltraject, daar gaan we met z’n allen doorheen en we helpen je er doorheen. Dikke kus, Mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *