Minimaliseren, hoe wat en waarom

Ik zie het de laatste tijd zo veel voorbij komen, misschien omdat het nu helemaal hot is of omdat het mij gewoon heel erg aanspreekt, maar ik ga er ook mee beginnen. Wat ga ik dan doen, hoe ga ik dat doen en waarom zou ik dat in hemelsnaam doen, want het is niet iets wat veel gedaan wordt in de huidige samenleving.

Minimaliseren, het verminderen van je spullen, het versimpelen van je gedachten en daardoor de kwaliteit van je leven beter maken. Jap…
Toch zit er logica in. Wanneer je veel spullen hebt, streef je naar het hebben van meer spullen terwijl je deze eigenlijk helemaal niet nodig hebt. Met als gevolg dat je meer moet werken (en minder vrije tijd hebt). Wanneer je dan eindelijk die spulletjes kan betalen heb je al weer het volgende object in gedachten. Met als gevolg een spiraal van het verzamelen van spullen. Negen van de tien spullen die je wilt hebben of hebt, zijn onnodig. Toch hou je deze objecten omdat je ze van de tante van de moeder van je vriendin hebt gekregen en het is zielig om ze weg te doen. UHU… Of je kunt ze misschien nog ooit ergens voor gebruiken. JUIST! Met als gevolg dat jij (net als ik) een kamer vol met spullen hebt, moet kijken waar je dat nieuwe kaarsje nu weer kwijt kan en geen idee hebt wat er in die ene doos in de kast zit. Tijd voor verandering!

Ik hou sowieso wel van het opruimen en sorteren van dingen, gewoon omdat ik een control freak ben en van orde hou. Een paar weken terug had ik mijn kledingkast al helemaal uitgemest. Ik schrok van wat er allemaal weg kon. Een hele wasmand vol met kleding, tassen en schoenen! Dat droeg ik nooit, daar voelde ik me niet fijn in of die had ik voor het geval dat alle andere kleding in de was zat. Het feit was echter dat ik al die dingen al een jaar lang niet aan had geraakt en ze konden dus allemaal weg. Natuurlijk gooi ik ze niet in de prullenbak, maar laat ik vriendinnen in de mand neuzen en uitkiezen wat ze willen hebben, zet ik een deel op een verkoopsite op Facebook en de rest gaat naar de kringloopwinkel. Mijn kast is dus twee keer zo leeg als daarvoor en dan niet zodat ik weer nieuwe kleding kan kopen. Nee, zodat ik meer overzicht heb.

Laatst heb ik met Pim ook de manden onder mijn bed uitgezocht. Een hele vuilniszak kon weg. Ook heb ik nog eens goed gekeken naar alle spulletjes die op kastjes stonden. Waarom had ik dat beeldje nog? Omdat ik die zeven jaar terug had gekregen. Vond ik hem nog mooi… Nee. Staat hij in de weg…. Ja enorm! Wat houdt me dan tegen om hem ook weg te geven? Schuldgevoel. Niet dat diegene die hem gegeven heeft het zou missen wanneer hij of zij in mijn kamer komt, maar dat rare onderbuik gevoel.  Er zat dus alleen maar een negatieve gedachten aan dat beeldje en die ging dus ook weg. Tja, na één middag weer een hele mand vol met spulletjes.
Niet dat ik nu heel weinig op mijn kamer heb staan. Nee, ik heb nog steeds een hele hoop accessoires. Had ik dan zooo veel spulletjes? Nee, eigenlijk ook niet, maar er kon wel een hoop weg.

Wat ga ik doen? Komende weken ga ik mijn hele kamer langs. Mijn schotten, mijn kasten, mijn bureau, ga zo maar door. Alles wat weg kan, gaat weg. De ene helft naar vrienden en familie, de andere helft naar de kringloop en natuurlijk kan er ook een hoop in de vuilnisbak. De grote lente schoonmaak zullen we maar zeggen. Ik heb nu een beginnetje gemaakt en het voelt super goed! Het voelt zelfs verslavend. Zal je mij ooit in een witte kamer met een simpel bed, bureau en een kleine kledingkast aantreffen waarin alleen zit wat ik nodig heb. Waarschijnlijk niet. Ik ben nou eenmaal een spulletjes mens, maar ik ben er wel achter gekomen dat ik veeeeel te veel heb en dat ik best wel wat weg mag doen. Dat is dus mijn plan voor de lente, ik hoop dat het lukt 🙂

1 reactie op “Minimaliseren, hoe wat en waarom

  1. Dan kom mij ook maar eens een handje helpen. Ik kan ook heel goed van alles bewaren voor “misschien kan ik het nog wel eens een keer gebruiken” 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *